ต่อให้เดินถึงฝันที่สุดไกล
ต่อให้เจอสายรุ้งที่ช่างงดงาม
ฉันคิดว่ามองยังไงก็ไม่สวย
เท่าแววตาคนที่ร่วมทาง
อาจมีคนที่ยินดีมากมาย
อาจมีคำชื่นชมมาจากใครนับร้อยพัน
ฉันคิดว่าไม่ซาบซึ้งเท่าน้ำเสียง
ที่คอยห่วงใย
ที่แสนจริงใจจากคนข้างๆกัน
เป็นคนใกล้ตัวที่คุ้นเคย มาเนิ่นนาน
จนความใกล้กันทำให้มอง เธอข้ามไป
