เปรียบใจฉันดั่งแก้วบาง
ถูกบีบคั้นอารมณ์ซะจนแหลก
ควบคุมตัวเองแก้วร้าวแก้วมันแตก
ฉันกลัวจะทำร้ายใคร
แก้วที่ร้าวต้องทิ้งไป
อย่าอาลัยอาวรณ์เสียแรงเปล่า
เมื่อใจเธอยืนยันไม่รักฉันคนเก่า
อย่าเก็บเอาฉันไว้เลย
แก้วบางบางเริ่มร้าว
เหมือนรอวันแตก
หมดทางเชื่อมใจ
ให้ดีเหมือนเดิม
ก็ในเมื่อเขาและเธอต่างรักกัน
ปล่อยฉันเอาไว้แม้ใจจะทรมาน
อย่าทนกันเลยถ้าเธอไม่รักกัน
ทิ้งฉันคนเดิมเริ่มชีวิตใหม่
เมื่อไม่รักก็ทิ้งไป
อย่าได้ยื้อกันไปให้มันเหนื่อย