กลางวันก็ยังฝืน
กลางคืนถึงค่อยจะคลาย
เป็นตอนที่ใจได้ลอยล่องไปไกล
ดวงดาวเริ่มเต็มฟ้า
ดวงตาเริ่มเห็นดวงจันทร์
และแล้วการรอก็จบสิ้นไป
ขอบฟ้า ในเวลาที่จันทร์เป็นใจ
เหมือนถึงเวลาเลิกหลับใหล
ปล่อยใจไปกับคืนของเรา
Lady Moonlight
มากับแสงจันทร์
และค่ำคืนอีกครั้ง
ให้ใจโบยบินไป
ล่องลอยกับแสงไฟ
ให้เป็นอย่างแสงดาว
ที่มีรอบกาย
ยังนานกว่าจะเช้า
ยังยาวถ้าคิดจะรอ
บินไปให้พออย่างใจนั้นต้องการ
