กระดุม

* เฮ้... เฮ้... เฮ้... เฮ้... เธอมีกระดุม เฮ้... เฮ้... เฮ้... เฮ้...เธอมีกระดุม เฮ้... เฮ้... เฮ้... เฮ้... เธอมีกระดุม เฮ้... เฮ้... เฮ้... เฮ้... เธอมีกระดุม เดินตามถนน ผู้คนก็มากมาย จะมองทางโน้นจะมองทางไหนไหน มองแล้วสบาย เจอคนน่ารัก อยากเข้าไปทักทาย ก็อยากจะรู้ ก็อยากจะเห็น เห็น ว่าเธอนั้นเป็นไง เธอใส่เสื้อขาว ผมยาวถึงตรงบ่า ก้มหน้าก้มตาดูนาฬิกา ท่าทางเธอเหมือนรอใคร อยากเข้าไปถาม ว่าเธอชื่ออะไร แต่ก็ยังดีที่เพื่อนของเรามาเรียกเอาไว้ เฮ้... เฮ้... เฮ้... เฮ้...เธอมีกระดุม เฮ้... เฮ้... เฮ้... เฮ้...เธอมีกระดุม เฮ้... เฮ้... เฮ้... เฮ้...เธอมีกระดุม เฮ้... เฮ้... เฮ้... เฮ้...เธอมีกระดุม กลางคืนวันเสาร์ นัดเพื่อนไว้ที่เก่า พอผมไปถึงมันใกล้จะเช้า แต่เห็นเธอเต้นกระจาย สนุกสนาน โยกหัวและโยกไหล่ จะเดินเข้าไปแต่เพื่อนของเรามันห้ามเอาไว้