แนมเบิ่งฟ้า อวยไปลายบ่คืน
ฝืนยืนเบิ่งคือบางคนจากจร
คิดนำเจ้าจนหัวใจฮำฮอน
คิดฮอดตอน ยังฮักกันคักแหน่
ปานฟ้าแแหล่ ๆ คือมื้อใจเจ้าเปลี่ยน
เปลี่ยนเป็นห่าฝน วนน้ำตาอ้ายไหล
เหลือแต่ฮอยฮักที่ยังปักกลางใจ
เจ็บเกือบตาย ฮักเจ้าหลายอ้ายบ่สม
ได้ยืนก่อนลมแนมฟ้าต่างเจ้า
ตั้งแต่แลงฮอดเซา บ่คือเก่าจักเทือ
