ไม่รู้ทำไมเธอจึงชอบบ่น
ไม่รู้ทำไมเธอจึงไม่เหนื่อย
แต่ฉันไม่เคยรำคาญ
ทุกครั้งที่เธอพึมพำ
รู้ไหมฉันรู้สึกดี
มันคล้ายเหมือนซ่อนบางอย่าง
มันเหมือนเสียงความหวังดี
ได้ฟังทีไรอุ่นใจทุกที
ที่มีแม่คนที่สอง
ทุกครั้งที่ได้ยินเสียงยิ่งนอนฝันดี
เสียงขี้บ่นอย่างนี้ไม่มีเหมือนใคร
ถ้าหากว่าขาดเธอไป
แล้วใครจะบ่นให้ฟัง
ฉันชอบทุกคำที่เธอใช้บ่น
ฉันชอบทุกคำที่เธอใช้ดุ
ไม่รู้มันเป็นยังไง
เหงา เหงา ขึ้นมาทีไร
อยากได้ยินเสียงจากเธอ