คนต้นทางสิพาย่างขึ้นปลายฟ้า
หวังให้โชคชะตาอยู่ข้างเสมอ
เจ้าสวยและโคตรงามบ่น่ามาพบและมาเจอ
คนศีลบ่เสมอสิเป็นแฟน
หมั้นเจ้าด้วยหัวใจ ผูกสายใยแทนฝ้ายผูกแขน
หวังให้เป็นสายแนนความผูกพัน
แต่อ้ายมันติดลบ จนมาพบเส้นทางตัน
ทั้งยิ้มทั้งไห้ทั้งกลั้นมื้อบอกลา
ไปสาเด้อนาง ย่างตามทางให้สุดเส้น
อ้ายสิเป็น คนต้นทางที่คอยปลอบขวัญ
จากนี้ไปคงบ่มีดอกคำว่านิรันดร์
