รู้ว่าเธอนั้นนอนร้องไห้ อยู่บนเตียงในห้องที่ว่างเปล่าปวดใจ
มีน้ำตาหลั่งมาดั่งฝน คงจะรอและก็หวังให้คนอย่างฉัน ปลอบใจ
และยืนยันว่าเธอผิดไปแล้ว อยากจะขอ ขอให้ฉันให้โอกาสได้ไหม เสียใจ
เธอจะขอ เธอจะขอไปอีกกี่พันครั้ง จำได้ไหมทุกๆครั้งที่เธอปล่อยให้ฉันเสียใจและมีน้ำตา
_____
**ปล่อยฉันให้เดินตากฝน แบกจิตใจให้ต้องเปียกฝน ได้แต่คอยเธอ
หนึ่งคนที่มันต้องอดทนเหน็บหนาว กับใจที่มันมีแต่ความเจ็บช้ำ ดั่งโดนเผาไฟ โอ้ย
______
***หยดน้ำตาที่มันมันเอ่อมันไหล ไม่บอกว่าเธอจะทำตัวเปลี่ยนไป ไม่มีอีกแล้ว ไม่มีค่าใด ให้ต้องมีใจ