เดือนบนฟ้า ก็ดวงเดียวกัน
วันและคืน ก็เหมือนเหมือนกัน
เธอกับฉันเป็นคนทำงาน เป็นคนไกลบ้าน
พลัดถิ่น ต้องทำมา หากิน ตัวเป็นเกลียว
ค่ำคืนนี้ ฉันนอนร้องไห้
ใจนะใจ ใยจึงขี้แย คิดถึงบ้าน
คิดถึงพ่อแม่ ผู้เฒ่า ผู้แก่
ทุกคน ที่ดิ้นรน ทุกข์ทนอยู่ห่างไกล
จากบ้านนอน บ้านนามานานปี
อยากจะมี การงานและเงินใช้จ่าย
มีเก็บออม เอาไว้ก็ไม่มากมาย