ฉันยอมรับ
ที่ทำบึ้งตึงเฉยชา
ทำตัวมีปัญหาพูดจาขวางขวางไป
แค่เรียกร้อง
อยากให้เธอหันมาสนใจ
แคร์กันบ้างไหมกับสิ่งที่ฉันเป็น
มันมีอะไรมากมาย
ที่เธอนั้นไม่เข้าใจ
เมื่อเธออยากรู้
มันเกิดอะไร
ก็พร้อมจะยอมบอกเธอ
เข้าใจบ้างไหม
ว่าคนกำลังน้อยใจ
ไม่มีคำอธิบาย
เมื่อเห็นเธอคุยกับใครคนนั้น
ก็ใจมันหึง
กลัวเขานั้นเป็นที่หนึ่งแทนที่ฉัน
มันเลยพลั้งเผลอไป
อยากให้เธอนั้นเพียงเข้าใจ