คนมีเจ้าของทั้งสองคน

ความรู้สึกดีมากมาย หลอมใจเรารวมกัน ในวันที่ต่างสับสนใจ จนทำให้ลืมว่าสองเรา ไม่ใช่คนตัวเปล่า ต่างก็มีใครอยู่แล้ว ยิ่งนานวัน ยิ่งห่วงใย ยิ่งนานวันยิ่งผูกพัน สุขใจดังความฝัน แต่เราจะเป็นอย่างนี้ จะมีกันไปอีกนานแค่ไหน คนมีเจ้าของทั้งสองคน กับความสุขสันที่มันแสนเศร้าใจ อีกนานแค่ไหน คนมีเจ้าของทั้งสองคน กับความเป็นจริงที่คงต้องพรากกัน ทำไมพบกันเมื่อสาย ทำไมไม่เจอก่อนนั้น นี่เธอและฉันจะทำอย่างไร ไม่รู้เลย มันคงไม่มีหนทาง ที่เราจะรักกัน ได้อยู่ด้วยกันดังต้องการ วิงวอนให้ฟ้าช่วยเห็นใจ ขอเพียงแค่รักกัน ในแดน แห่งฝันของสองเรา