เจอกันที่ร้านเดิม เมนูอาหารเดิม
แจกันและดอกไม้ กับโต๊ะตัวเดิม
กาแฟกับน้ำชา เธอสั่งอาหารมาเหมือน ๆ เดิม
สิ่งเดียวที่มันเปลี่ยนไป คือมือของเธอ
จับมือฉันวันนี้ ไม่อุ่นใจเหมือนเก่า
มองดูสายตา ก็ดูว่างเปล่า
มันทำให้รู้ว่าฉัน ได้กลายเป็นคนแปลกหน้าของเธอ
จากแววตาของเธอ ท่าทางของเธอ
มองฉันเป็นคนอื่นไป
อยากรู้ว่าฉันเหลือเวลากับเธอแค่ไหน
แล้วฉันจะอยู่อย่างไร ถ้าไม่มีเธอ
กาแฟไม่ขมไป ก็ยังคงรู้ใจ
เพราะยังเป็นส่วนหนึ่ง ในชีวิตเธอ
ถ้าฉันต้องกลายเป็นคนแปลกหน้าไป
ไม่ได้พบกัน แค่คิดก็เหมือนน้ำตาจะไหล
มือของเธอ จับมือฉันวันนี้ ไม่อุ่นใจเหมือนเก่า
มองดูสายตา ก็ดูว่างเปล่า มันทำให้รู้ว่าฉัน