เนื้อเพลง · Lyrics
โย่ง เชิญยิ้ม - คนโขทัย
แย่กว่าคนอื่น มีแค่เสื่อผืนหมอนใบ
คิดแล้วอายเป็ดอายไก่ มันยังสบายกว่าเรา
อุตส่าห์ดิ้นรน มันก็ยังจนอย่างเก่า
ไม่เห็นมีใครเหมือนเรา นั่งกอดหัวเข่า ทนเศร้าหัวใจ
ชีวิตของผม มันแสนระทมขมขื่น
เสมือนคนโดนข่มขืน จะบอกคนอื่นก็อาย
แม่หน้ามน ไปชอบคนรักใหม่
ทิ้งคนเก่าเหงาใจ เพราะว่าคนใหม่เขามีกะตังค์
มันเหมือนเข็นครกขึ้นภูเขา จนปวดหัวเข่า
เพราะเขามันสูงจัง ขึ้นไม่ไหวก็ไร้ความหวัง
อุปสรรคมันขวาง หนทางเลยตัน
อยากมีความสุข อยากจะถูกหวยรวย
แต่ไม่มีตังค์ซื้อหวย แล้วจะรวยยังไงกัน
จนเป็นประจำ รับสัมปทาน
เป็นเจ้าของกิจการ สัมปทานความจน
ชีวิตของผม มันแสนระทมขมขื่น
