อยู่ตัวคนเดียว อยู่ลำพัง
ก็ดูเหมือนว่ามันช่างเหงาใจ
ไขว่คว้าหารักมาใส่
ให้มาเติมเต็ม ให้วุ่นวาย
แต่ความรักนั้น
อาจไม่ยืนยาว
ไม่เป็นเหมือนดังที่ตั้งใจ
ต้องปวดร้าว ต้องทุกข์ใจ
อยู่ที่ใคร จะประคอง
ได้แค่ไหน
จากคนที่รัก ไม่ว่าเมื่อใด
ก็ต้องเจ็บ
แต่คนที่รัก มาจากลาไป
เสียใจกว่า
อยู่กับความหลัง
ที่บาดหัวใจ
แต่คนไปอาจไม่รู้ว่า
คนเสียน้ำตา
คนทุกข์คือคน