เฝ้าออกเดินทางตามความฝัน
ตาเป็นประกายอบอุ่นด้วยใจ ด้วยความหวัง
แต่เดินจนหมดไฟไม่เจอจุดหมายเลยสักครั้ง
ก็รู้ว่ามันไม่ง่าย
เฝ้ามองผู้คนข้างบนนั้น ว่าเขาจะมีความสุขแค่ไหน
เมื่อได้ดั่งฝัน ไม่ได้อิจฉาเพียงแต่ละอายใจเท่านั้น
เพราะฉันยังทำไม่ได้
จึงกลับมาที่เดิม ยืนหน้าประตู ยืนคิดถึงเธอ
คงไม่เป็นการจะรบกวน มากไปใช่ไหม
แค่อยากกลับมาหาเธอ ขอให้เธอปลอบหัวใจ