ความหวังดีจากผู้แพ้
คำร้อง / ทำนอง : พจน์ สุวรรณพันธ์ เรียบเรียง : หนุ่ม ภูไท
ตั้งแต่วันที่เธอทิ้งอ้าย หนีไปแต่งงานกับเขา เรื่องราวความฮักสองเฮา อ้ายฝังเอาไว้ข้างโพนหัวนา
นอนเถียงเลี้ยงไก่ หากินซำตายปลูกผักปลูกหญ้า หลายคนเขาว่าเฮาบ้า อยู่ตามประสาบ่เคยน้อยใจ
ถึงความฝันจะพังสลาย เข้าใจและยอมรับมัน แม้วันเวลาหมุนผ่าน ภาพเก่าเรานั้นบ่เคยจางหาย
ต้นตาลบ้านเฮา ยืนสงบเหงาบ่ต่างจากอ้าย ฝากความหวังดีไปให้ ผ่านคืนเดือนหงาย ส่งไปฮอดเจ้า
*ได้ยินข่าวว่าเธอกับเขา ไปกันได้ดี สร้างฐานะจนมั่งมี อ้ายก็ยินดีกับน้องทุกคราว
มีลูกนำกัน เป็นพยานความฮักของเจ้า น้ำตาอดีตแฟนเก่า มันเอ่อท้นมาด้วยความยินดี
หากว่ามีมื้อใด๋ว่าง ว่าง คืนทางมาเยี่ยมบ้านเฮา ทุ่งนาอ้างว้างผืนเก่า ยังต้อนรับเจ้าทุกวินาที
ผูกแขนแฟนน้อง อ้ายขอรับรองปัญหาบ่มี อยากเห็นหน้าหลานอีหลี ขอเพียงแค่นี้ ถ้าหลูโตนอ้าย
(ซ้ำ*)
ทุกลมหายใจที่มี คือความหวังดีจากหัวใจอ้าย
