ฉันไม่ได้ยินอะไร เธอไม่เคยจะพูดอะไร
ได้ยินเพียงแค่ใจของคนกำลังหมดรักกัน
ถึงเธอไม่บอกอะไร ก็คงมีค่าเท่าๆกัน
เมื่อเธอเขียนคำๆนั้นในแววตา
ก็ไม่ได้รู้ซึ้งแค่รู้สึก ใจเธอไม่เหลืออยู่
เธอคงไม่รู้การไม่ได้รัก ต้องบอกวิธีใด
ให้ฉันบอกให้ไหมฉันรู้ดี
ความเฉยชา คือการบอกลาโดยไม่ต้องออกเสียงใด
สิ่งที่เธอทำลงไป มันช่างเลือดเย็น
เธอไม่ต้องเอ่ยคำใด เพราะหัวใจพูดแทนอย่างชัดเจน
ไปจากฉัน ทนอยู่ไปเพื่ออะไร ถึงฉันจะเป็นจะตาย
ก็ไม่อยากเป็นคนถูกทิ้ง ด้วยสายตา
ทิ้งฉันให้อยู่ลำพัง อยู่กับความอ้างว้างเดียวดาย
ในบางครั้งก็ยังสงสัยเธอมีใครซ่อนอยู่
ทิ้งฉันเธอก็ไม่ทิ้ง จะดูแลฉันก็ไม่ดู
เธออย่าคิดว่าไม่รู้คนด้วยกัน
ก็ไม่ได้รู้ซึ้งแค่รู้สึก ใจเธอไม่เหลืออยู่