ยามหน้าหนาว เราก่อไฟผิง
เอาหลังอิง อกพ่อ ห่อตัว
น้องซนซน หยอกล้อ ชวนหัว
ครบครอบครัว อยู่พร้อมหน้ากัน
สายลมหนาว พัดไกว ไหวหวั่น
สั่นแต่กาย แต่ใจอุ่นเอย
ครั้งหนาวนี้เหลือที่สุดหนาว
ไม่เหลือเงาของพ่ออยู่เลย
น้ำตาร่วง โอ้ดวงใจเอ๋ย
หัวกอดเกย ซบเข่า เศร้าตรม
หนาวเกินหนาว เกินใจฝืนข่ม