คืนเหงาในลมหนาว

เบิกเบิ่งฟ้า คืนนี้ดาวบ่ทอแสง มีเพียงหมอกพรมลมแรง พัดพาความหนาวมาให้

เอนพิงกองฟาง คึดฮอดความหลังแท้หนอใจ ก่อนมีน้องเคียงข้างกายซบอุ่นไอใต้เงาจันทรา

ฟ้าบ่มีดาวมีแต่เพียงเหงานั่งเป็นเพื่อน คืนนี้ดาวไม่มาเยือน ใจอ้ายสะเทือนเหมือนเดือนห่างฟ้า

เจ้าอยู่แห่งไหน มีใหม่แล้วบ่จึงบ่กลับมา คึดฮอดเจ้าแฮงเด้หล่า ลมหนาวพัดมาสะท้านหัวใจ

* เป็นจั่งใด๋คือหายมิดจ้อยแท้หล่า ลืมคำสัญญาสองเฮาเคยเว้ากันไว้ เหงาใจคืนนี้อ้ายบ่มีน้องมานั่งปลอบใจ หนาวลมห่มฟางไม่หาย บ่ซำได้กอดเจ้าเลยเอวบาง

อ้ายบ่มีน้องสุดจะหมองแท้หนอใจ ยามเบิดเบิ่งฟ้าคราใด อุ๊กอั่งใจแต่ในความหลัง มีเงาเป็นเพื่อน

มีดาวและเดือนเตือนความผิดหวัง ทิ้งคนใจเหงา นั่งเฝ้าแนมทางแสงดาวเริ่มจางเหมือนนางห่างใจ

(ซ้ำ*)