เรื่องมันซ้ำซ้ำ
แค่คำเขาอ้อนวอน
เราก็ใจอ่อน
ยอมเขาเหมือนเคย
เกลียดก็ละเว้น
โกรธก็ละไว้
แล้วไม่ทันจะเท่าไร
ก็จากกันไปก็ทิ้งกันหน้าตาเฉย
ไม่รู้ทำไม ไม่รู้ทำไม
ไม่คิดจะจำ
รักเขาแล้วก็มีแต่ช้ำ
ไม่เคยมีความสุขเลย
จะรักทำไม จะรักทำไม
ไม่คุ้มกันเลย
และแล้วก็เศร้าอย่างเคย
ทำไมยังคงรักเขา ไม่เข้าใจ
ถ้าไม่ใช่รักแท้
ก็คงต้องแพ้ทาง
ยอมเขาทุกอย่าง
