วันที่เธอทิ้งให้ขาดใจ
ฉันอยู่อย่างไร้ซึ่งชีวิต
เหมือนซากที่ยังต้องทนหายใจ
ฉันค่อยค่อยตายวันละนิด
อยู่อย่างทนทรมาน
บอบช้ำเจียนตาย
อยู่กับคืนวันเลวร้ายมืดมน
เคยอยากให้เธอต้องซมซาน
เหมือนอย่างที่ทำต่อกันไว้
รู้จักสูญเสียและต้องร้าวราน
ยิ่งกว่าที่ฉันต้องเป็นไป
และวันนี้ฉันได้เห็น
สิ่งนั้นเป็นจริง
สิ่งที่เคยปรารถนามานาน
ภาพที่เธอต้องเจ็บช้ำ
ใจสลายเช่นเดียวกัน
สั่นสะท้านและทรมาน
ยิ่งกว่าฉัน