อย่าถามเลยว่าอยู่ได้ไหม
เหมือนใจก็ยังห่วง
เมื่อจะไป ใครเล่าจะทักท้วง
ฉันไม่มีปัญญาทำ
หากรู้แล้วใจจะเปลี่ยนไหม
ไม่ไป ไม่ลาจาก
ต่อให้ฉันแทบขาดใจ
ชอกช้ำนัก
ก็ต้องยอมให้ไป
อย่ากลัวเลย ฉันทำมาทุกอย่าง
เพื่อให้เธอคลายใจ
ดูแลรักษา ไม่ว่าเรื่องใดใด
ไม่เคยให้ต้องกังวล
อีกครั้งจะเป็นอะไรไป
ให้เธอไม่ต้องผิด
ไม่ต้องรู้ ไม่ต้องเห็นซักนิด
ฉันจะเดินไปตายไกลไกล
หากพบเจอกันจะยังยิ้ม