เนื้อเพลง · Lyrics
ไม่มีอีกแล้วคนชื่อไอ้ธรรม
บ้านในสลัมหลังนั้นมันไม่กลับมา
ทิ้งซอยน้ำเน่าบ้านเช่าที่ แพงหนักหนา
หนีจากเมืองฟ้า ที่คนเขาว่าเจริญ
ซอยนี้ไม่มีคนชื่อไอ้ธรรม
ชายตัวดำๆ ผิวกร้านทำงานแลกเงิน
หนักเอาเบาสู้ทนอยู่ในเมืองเจริญ
สังคมกลับเมิน คนซื่อที่ชื่อไอ้ธรรม
ตอนมันอยู่เป็นผู้ที่มีน้ำใจ
เพื่อนฝูงทุกข์ยากสิ่งใด ไอ้ธรรมช่วยได้ทุกยาม
เพื่อนสุขมันสุข เพื่อนทุกข์มันก็ทุกข์ตาม
ได้เพียงความช้ำ ตอบแทนมันแสนเศร้าใจ
ไม่มีอีกแล้วคนชื่อไอ้ธรรม
ไปกับความช้ำหนีหน้าไม่ลาบอกใคร
เพราะมันรู้ว่าไม่มีคน มาอาลัย
ไม่รู้เป็นตาย จากไปไหนเล่าไอ้ธรรม
ไม่มีอีกแล้วคนชื่อไอ้ธรรม
