โอ้ความรัก
ใครว่าหวาน ตรึงดวง จิต
ไม่อยากคิดรัก เพราะกลัวช้ำ
ใจแหลกราญ
ปล่อยเป็นแผลรัก เกาะกินใจ
นาน เท่านาน
โอ้ความรัก เคยว่าหวาน
กลับขื่นขมทวี
ความจริงรักเหมือนดั่ง
ขวากหนามตอกตำชีวี
หากรัก ไร้ความปราณี
โอ้ชีวีคงแหลกราญ
ช้ำเพราะรักใครจะทนทาน
รักเศร้านั้นแสนทรมาน
รักนั้นเปรียบเหมือนดอกไม้บาน
ซึ้งรักแล้วเราก็เหี่ยวเฉาตาย
โอ้ความรัก ที่ชอกช้ำ ฉันจำติด
ภาพชีวิตรัก