ดร.คิดถึง

ถึงเวลาที่ใจไม่เคยต้องการ อยากหยุดมันไว้ไม่ยอมให้เลยผ่าน แต่มันคือชีวิตจริง

ฉันนั้นคงไม่สามารถลืมทุกสิ่ง แต่ในบางครั้งต้องยอมรับความจริง ว่าทุกสิ่งต้องเป็นไป

* จากกันไปแบบนี้ (แต่จากกันไปวันนี้) ดีแล้วสำหรับเรา ไม่ต้องยื้อ ไม่ต้องเหงา

และอ้อนวอนคุกเข่า ไม่ต้องเศร้า และกอดลาครั้งสุดท้าย

** ทิ้งแต่จดหมายไว้ให้เธอ ไม่อยากคิดถึงและรอเก้อ เธอต้องเข้าใจ

รักแต่ว่าฉันนั้นต้องไป ฉันต้องเดินทางไกลแสนไกล ทิ้งไว้แต่จดหมาย ขอโทษที่ไปไม่ลา

แล้วในตอนสุดท้ายถ้าเราพบกัน จะบอกเธอว่ารักเพียงคำสั้นๆ จากปากของฉันเอง

รอเวลาให้ฟ้านั้นพาบทเพลง บรรเลงให้เราได้พบเจอกันอีกครั้ง จะกอดเธอไว้ให้นานเท่านาน