เก็บเอาไว้คำว่ารักไม่อาจจะพูดไป
เมื่อเธอนั้น มีคนนั้นเคลียคลออยู่ข้างกาย
อยากจะหนีไปให้พ้น ยิ่งเจอยิ่งปวดใจ
รักเธอแล้วจับจองไม่ได้อย่างนี้
ค่ำคืนฉันร้อนรน พิษรักมันทำให้ใจเหม่อ
หน้าเธอปรากฏให้เจอได้ทุกที่
แหงนมองดาวบนฟ้าไกล
เห็นเธอเพียงเศษเสี้ยวนาที
ไม่อาจหนีภาพเขาที่เข้ามา
ดาวดวงนั้น ถ้ามันเป็นดาวของเธอกับเขา
รู้ไหมฉันเฝ้ามองดูด้วยความอิจฉา
โอ้ดวงดาวแห่งรัก ช่างสวยงามตา
แต่ฉันจะภาวนาให้มันตก
ขอให้ดาวตก ตกจากฟ้า
ให้รักของเธอร้าวราน
หลับก็เพ้อตื่นก็แพ้ อ่อนแอลงทุกวัน
ผิดที่คิดผิดที่หวัง นิยายคนช่างฝัน
