เดียวดายคล้ายดั่งดวงดาว
แสงที่ส่องพื้นไม่พร่างพราว
มองดูไม่สวยงามไม่มีใครต้องการไขว่คว้ามาเคียงข้าง
แสงที่ส่องไม่พอให้อุ่นกาย
ดูไม่มีความหมายเหมือนดาวดวงไหน
เคว้งคว้างหลงทางในจักรวาลกว้างไกล
ไม่มีความสำคัญอีกต่อไป
สิ่งที่อยู่นอกกาย อาจจะไม่เหมือนใคร
สิ่งที่อยู่ข้างใน มีแต่ใจจะมีใครต้องการ
จะมีใครที่เข้าใจ ความงามข้างใน ใครจะมองเห็น
