เนื้อเพลง · Lyrics
เมื่อ แรกแย้มเธอหยดย้อย
ฉันเฝ้าคอย เฝ้าขอชมชื่น
เธอกลับทำหยาม ทำหยิ่ง
เอนอิ่งไปให้คนอื่น
แล้วยื่นกลับมา ทำไม
เมื่อยังหอมเธอก็โหย
ครั้นกลีบโรยร่วงแล้วจะให้
เคยเปรียบฉันเหมือน สวะ
ขยะและผงยับย่อย
แล้วไยจะเอาทำยา
เธอใช้เป็นที่เช็ดเท้า
แล้วจะเอาไปซับน้ำตา
เธอเรียกฉันไปลา
แล้วจะมาเรียกราชสีห์
พอแล้วพอ วอนแล้ว พอที
ฉันไม่มี หัวจิต หัวใจ
เปรียบตอไม้ที่ตายแล้ว
ไร้วี่แววจะฝืนคืนได้
