ตัวตนของตัวเอง

One time i?m train spit rhyme

เขียน แร๊พ เป็นกาพย์เป็นกลอน เหมือน บอก เรื่อง ราว จากความกดดันที่มากมาย

ภายในใจยังคงเก็บงำความรู้สึกว่าสักวันถ้าไม่พูดมัน ก็คงระเบิดต้องตะเหลิด

สิ่งไหนดีหรือไม่ดี พวกผมรู้ด้วยจิตใต้สำนึก ผ่านความนึกคิดกับสิ่งที่เห็น

จดจำเรื่องราว ที่มันทุกข์ทน และความกดดัน

ในทุกๆวัน เรียบเรียงและระบาย ออกเป็นบทเพลง

** หลายคน บ่นต่อว่า ไม่มีค่า ได้แต่ด่า อย่างกับหมา แหกปาก ไปทำไม

ไร้คน ที่เข้าใจ ไม่มีใคร ไม่เป็นไร ก็ยังทำต่อไปด้วยตัวเอง

* ทนต่อไปถ้าจะไปตรงนั้น ตามความฝันที่ใจใฝ่หา

ทำต่อไปอีกไม่ไกลหรอกหนา ที่จะพบ ตัวตนของตัวเอง

หยุดที การกระทำที่ระยำ กับน้ำคำ ที่ถุยลง บนผลงาน ที่พวกผมทำ

ก็อย่าเหยียบย่ำถ้าไม่ยกย่องก็คงไม่ผิดอะไรกับพวกวิพากษ์วิจารณ์แค่เล่านิทานมีแต่เวตาล

ผลงานจะเป็นตัวบอกว่าใครที่ทำไม่ทำ พวกปากไม่สร้างไม่สรรค์ก็มีแต่ด่าลับหลัง โว้ย

ขอเตือนว่าจงระวัง สุดท้ายใครไม่หยุด ก็จำเป็นคงต้องพัง

ซ้ำ **, *