นั่งดูหนังสือก็หวั่นไหว
ไม่รู้มันเป็นอะไร
ประเดี๋ยวก็มีหน้าเธอ
ล่องลอยเข้ามา
ฟังเพลงหรือดูทีวี
ดูภาพพวกดารา
ข้างในแววตา
ก็เป็นหน้าเธอ
ออกไปดูหนังก็ยังเผลอ
ก็คิดว่าไปด้วยกัน
เผลอเผลอบางทีก็หัน
เหลียวมองหาเธอ
เดินดูข้าวของก็นึก
ว่าคนข้างข้างคือเธอ
หลับยังละเมอทุกคืน
อยากให้พรุ่งนี้มีเธอ
เหมือนครั้งวันวาน
ทั้งที่รู้ว่ามันไม่มีอีกแล้ว
ตั้งแต่วันนั้นที่ฝนส่างฟ้า
