เนื้อเพลง · Lyrics
ดึกดึก ก็ตั้งสาย
บ่ายบ่าย ก็ตั้งเสียง
อย่างหย่อนอย่างตึง
ก็ยังเพี้ยนไม่น่าฟัง
จะปล่อยก็ปวดหัว
จะปรับก็ปวดหลัง
จะเปลี่ยนกี่ที
ก็ไม่เห็นมันได้ดังใจ
ไม่ต่างกับชีวิต
ไม่ผิดกับความรัก
อย่างหย่อน อย่างตึง
อย่าให้เพี้ยนก็พอใจ
ถ้าเหนื่อยก็นอนพัก
ถ้าหนักก็วางไว้
สนุกก็เฮ
จะไปฝืนมันอยู่ทำไม
ก็เหมือนฉันกับเธอ
ที่โกรธกัน
เป็นเพียงเราตั้งสาย
