ความจริงที่ฉันต้องการเก็บไว้
มันทำให้ฉันต้องคอยห่างเธอ
ไม่กล้ามอง ไม่จ้องตา
ไม่ค่อยมาเจอ
เดี๋ยวจะเผลอ
เกิดหลุดปากอะไรไป
บังเอิญคืนนั้น
พระจันทร์สุดสวย
บังเอิญตอนนั้น
เหลือเธอกับฉัน
ทั้งสายลมและแสงดาว
ก็เหมือนแกล้งกัน
บังคับกันจนฉันทนไม่ไหว
ไม่มีทางหนีได้เลย
ฉันเลยต้องเอ่ยปาก
บอกรักเธอ
รักเธอมานานแสนนาน
ไม่อยากให้รู้ ให้จำ
ไม่อยากทำให้รำคาญ
