เนื้อเพลง · Lyrics
ถาม ได้แต่ถาม
ทำไมฉันเองยังเงียบเหงา
ย้ำ จำแต่เรื่องราว
คอยทำให้ใจทรมาน
ปิดประตูนอนซมจมอยู่กับอารมณ์
ติดในวังวนของตัวเอง
เปิดประตูมองไปโลกก็สุดวังเวง
เจอะเพียงตัวเองที่เหงาใจ
ฟ้า ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่จะแคบลง
เมื่อไรความเหงานั้นจะสิ้นลง
ไม่ต้องโง่งมและอ่อนไหว
เบื่อลมฝน
ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่จะหายไป
เมื่อไรที่ฉันไม่มีหัวใจ
ฉันขอเป็นคนดีกว่านี้
ดีกว่าเดิม
ถาม ได้แต่ถาม
ทำไมฉันยังไม่ลืมเขา
