คำร้อง / ทำนอง : กฤษดา แสนเพชร เรียบเรียง : สมพร รัตนไพร
เซาฮักกะบอก สิขอลาออกจากทางใจ รู้ดีว่าสู้บ่ไหว เพราะว่าหัวใจเจ้าให้เขาครอง อ้ายหมดความหวัง
เมื่อรู้ว่านางนั้นมีเจ้าของ รอวันจะเข้ากินดอง ฉลองฮักกันสองใจ
มีใหม่ก็ให้ไปดีเถิดหนา อย่ามาหัวซา ประสาคนทุกข์คืออ้าย พ่อแม่ของเจ้า เพิ่นเว้าจนเหมิดความหมาย ให้ฟ้าวออกไป จากใจลูกสาวของเพิ่น
ฮู้ดีว่าอ้ายนี้บ่มีหยัง คนบ่มีตังค์เฮ็ดหยัง ก็พังยับเยิน สิขอลาออก จากเกมฮักแม่แก้มเพิ่นเวิน
เจ็บปวดเหลือเกิน น้องเมินเพราะเงินบ่มี
มาตอนนี้บ่มีความหวัง คือตั้งแต่ก่อน มาตอนนี้บ่มีความหวัง คือตั้งแต่ก่อน บ่ออนซอนแหน่บ่หม่องน้องหรือลืมแล้วบ่คืน
สุดกล้ำกลืนบ่อยากฝืน ฮักนางต่อไป มันหมดความหมาย ลงแล้วใจโดนเธอฆ่า
ขอไปตามทางหมดความหวัง ฮักนางร้างรา เข้างานวิวาห์เถิดหนา อย่าห่วงอาลัย
บอกอ้ายว่าใจเจ้ายังคือเก่า พ่อแม่บังคับให้สาว แต่งงานอย่างบ่เต็มใจ เหมิดเงินใซ้หนี้
กะเลยแทนคุณผู้ใหญ่ หลูโตนเจ้าหลาย แต่สายไปแล้วคนดี
จงลืมพี่ซะเด้อคนดี ขอให้เป็นของเพิ่น จงลืมพี่ซะเด้อคนดี ขอให้เป็นของเพิ่น สุดทางเดินแล้วหนอฮานี่บ่คือที่ก่อนมา
วาสนากานดาน้องจงสุขี ส่วนตัวอ้ายนี้รู้ดีต้องกินน้ำตา สุขสาเด้อน้อง อ้ายบ่อยากให้คนเขาซา
