ทิ้ง

เฝ้ามองดาวครั้งเราผูกพัน แต่ความฝันเมฆคลุมมืดมน ปรอยฝนโปรยลงมาดั่งน้ำตา เรียกหาเธอ ไม่มีใจพบใครสักคน จิตสับสนเหมือนคนขาดใจ ทนหนาวทนเดียวดายอย่างร้อนใจ ใฝ่หาเธอ อะไรหรือที่เธอใฝ่ฝัน อะไรหรือที่ฉันขาดไปบอกได้ไหมทำไมจึงทิ้งไป ไม่เข้าใจ กัดฟันยืนฝืนทรมาน แต่ความหลังฝังใจผูกพัน คอยย้ำเตือนเดือนวัน ที่สัญญา ว่ารักกัน **โปรดเถิดดาวประกายส่องแสง ส่องให้แรงรักยังมีหวัง ผูกความหลังเป็นทางประสานใจ ให้รักเรา อะไรหรือที่เธอใฝ่ฝัน อะไรหรือที่ฉันขาดไปบอกได้ไหมทำไมจึงทิ้งไป ไม่เข้าใจ ทิ้ง ทิ้งกันไป ฉันคงจะหลง ลืมเธอสักวัน กว่าวันนั้นใจคงร้าวรน จนทนไม่ไหว ใช่ว่าเธอไม่มีความหมาย ใช่ว่าฉันไม่มีเยื่อใย ใช่ว่าใจฉันตัดเธอได้ ง่ายดายเสียหน่อย (**)