ที่ว่างข้างร่มของฉันไม่มีใคร
เผื่อไว้ให้เธอหลบฝนข้างๆกัน
และฉันจะดูแลเธอ
จนกว่าเมฆร้ายจะลอยหายไป
เห็นฟ้าครึ้มมาไกลไกล
เหมือนกับเธอที่มีรอยน้ำตา
ฝนคงจะเทลงมา
อีกไม่ช้าฉันก็พอเข้าใจ
เลยเก็บใต้ร่มคันนี้ไว้เป็นพื้นที่ปลอดภัย
และถ้าเมื่อไรฟ้าร้องให้เธอลองมองตรงนี้ได้ไหม
