ยืนโงนเงน ยังงงงง
ยืนไม่ตรง ฉันคงไม่ค่อยสบายอ่ะ
ใจมันลอย ตามันลายลาย
ชักสงสัย ว่าเป็นอะไรไปนะ
หาหมออ๋อ ก็ไม่หาย
ทำยังไงยังไง ไม่ดีขึ้นเลย
ใครเดินชน ฉันก็เฉยเฉย
เป็นมาตามเคย แต่มันไม่ค่อยชิน
สมองของฉัน ไม่ยอมรับรู้อะไร
ใครพูดยังไง ก็ฟังไม่ค่อยได้ยิน
แหละใจมันเศร้ามันซึม
ข้าวปลาก็ไม่ได้กิน
สุดถวิล ไม่กินไม่นอน
ท้องฉันก็ไม่รับ ก็ไม่รับ
อย่างดีก็ได้แต่ร้อง
ท้องไม่รับซักอย่าง
อะไรมันก็ไม่รับ
มันไม่รับ มันไม่รับ
