ออกไปกางมุ้งกลางทุ่งดวงดาว
จะเอาเมฆขาวมาคลุมห่มกาย
พระจันทร์ยิ้มหน้าเป็น
เห็นแต่ไกล
ลมพัดเย็นชื่นใจทั้งคืน
หมอกเริ่มหนา
พอดีช่วยหรี่จันทร์
ช่างเบื่อรอยยิ้ม
รู้ทันเหลือเกิน
พระจันทร์รู้ฉันคิดถึงแต่เธอ
ออกมานอนละเมอทุกคืน
กี่คืนกี่คืน
ก็นอนหลับดี
แต่คืนนี้นอนไม่หลับ
กระสับกระส่าย
หลับตานึกหน้าเธอ
นึกไปนึกไป
เหตุใดไม่เจอสักที
จะหลับตาลง
