หน้าหนาวปีนี้ยังบ่ทันมีไผมากอด
ยังคิดฮอดแต่ผู้ลังคน
ยังถ่าคองเจ้า หมู่ว่ามันสิดน
แต่กะต้องอดทน เพราะเจ้าเป็นคนของใจ
กี่หน้าหนาวก็ยังรอคือเก่า
แม้นว่ามันสิเหงา คงสิบ่ถึงตาย
รอให้อ้ายมาผิงไฟ ข้างกายของน้องได้บ่
มันสิอุ่นใจหลายขั่นอ้ายมาหา
เพียงแค่มาสบตา แล้วปั้นข้าวจี่ทาไข่
หนาวกายยังบ่เท่าใด แต่หนาวใจ
