นิดนึงพอ

ฉันค้นคว้าหาคำตอบ เท่าไรไม่เจอ เพราะอะไรเหตุใดถึงไม่ลืมเธอสักที หรือต้องรอให้เธอบอก ฉันเป็นส่วนเกินที่บังเอิญผ่านมาแล้วทำให้เธอกับเขา วุ่นวายเธอจะร้ายเพียงใด อดทนไว้ เข้าใจโดยดีเคืองไม่มี ยังภักดี โดยไม่เคยเปลี่ยนแปลงอยากแสดง ให้เธอ รู้ซึ้งถึงความจริงจังจริงใจและยังหวัง สักวัน ฟ้ารู้ถึงคำรำพันของฉันเมื่อไหร่สะกิดใจ บอกเธอ ให้ช่วยพิจารณาฉันไม่เคยคิดแข็งข้อ หรือบัง อาจขอเพราะยังเจียมและเตรียมหัวใจของคนส่วนเกินคบฉันไว้เหมือนเป็นเพื่อน ช่วยเตือนเพศภัยทุกข์เมื่อไหร่ปลอบใจร้องไห้คราใดจะคอย เช็ดน้ำตาปรารถนา เวียนวน ตามประสา ของคนเคยเคียงจึงร้องเรียน เวียนแวะวน ทนแม้จะถูกหยาม* จะพยายาม ให้เธอ เว้นที่ภายในดวงใจของเธอให้กับฉัน ได้ยืน รกร้างเยือกเย็นเดียวดายเจียนตายไม่หวั่นจะทำใจ แบ่งใจ ให้ฉัน(ซ้ำ *)นิดนึงพอ ให้ฉันนิดนึงพอ