เธออยู่ลึกเกินจะเปรียบ เกินจะพรรณณา และพาฉันล่องลอยไป
แว่วยินเสียง เรียกกระซิบและกลิ่นเส้นผม ลอยปลิวมากับลม
*ช่วยตอบฉัน โปรดอย่าเฉยเย็นชา ยังสบายดีใช่ไหม เธอผู้เป็นนิรันด์
โปรดเถอะขอให้เธอมองตา ยิ้มบางบาสักครั้ง มีเพียงความรักที่เธอจองจำ จวบจนฉันตาย
เธออยู่ลึกเกินจะเปรียบ เกินจะพรรณณา และบอกฉันในบางสิ่ง
อยู่ตรงนี้ อยู่กับฉัน ปลอบโยนฉัน แม้ว่าฝันสลาย
*ช่วยตอบฉัน โปรดอย่าเฉยเย็นชา ยังสบายดีใช่ไหม เธอผู้เป็นนิรันดร์ โปรดเถอะขอฉันภาวนา ช่วยพาฉันไปจากนี้
