ฉันนั้นพยายามแล้ว
ทำใจให้มันชิน
ที่เห็นเธอยืนอยู่กับเขา
มันก็ดีแล้วที่เห็นเธอไปได้ดี
แต่ใจมันฟ้องให้ฉันได้ยินทุกที
ว่ามันคงจะดีกว่า ถ้าข้างเธอเป็นฉัน
จะไปน้อยใจ ทำไมก็ไม่รู้
ไปน้อยใจ เธอนั้นก็ไม่รู้
ฉันนั้นก็ไม่ได้เป็นคน ที่เธอมีความจำเป็น
จะต้องมองเห็นในสายตา
แต่ไม่รู้ทำไมชอบน้อยใจไปเอง