บอกลาในใจ

ยิ้มไม่ออกต้องทำเป็นปั้นหน้า แม้ตั้งใจเพียงแค่มาลาแต่กลับต้องปวดร้าว เมื่อมาเจอเธอยืนอยู่กับเขา เธอนั้นอึดอัดซะไม่เบาที่ได้เจอหน้ากัน *มันคงไม่ดีถ้าขืนเดินเข้าไปบอกลาตรงนี้ซะดีกว่า **แต่ก่อนที่ฉันจะไปแค่ขอยืนมองดูเธอมันคงไม่ผิดใช่ไหม เผื่อมีสักวินาทีเธอจะมองตรงนี้ ให้ฉันได้สบสายตาเพื่อบอกให้รู้ว่า เจ็บนะที่ทำได้แค่เพียงบอกลาในใจกับเธอ (เจ็บนะที่ทำได้แค่เพียงบอกลาในใจกับเธอ) ถ้าน้ำตามันออกหมดเมื่อไหร่ เมื่อนั้นฉันคงเข้มแข็งได้ ก็ยังเชื่ออย่างนั้น ไม่มีเธอ ก็ยังต้องมีฉัน คงถึงเวลาที่ฉันมันต้องรักตัวเองบ้าง ***จะไปใกล้เธอทำไมเมื่อสุดท้ายก็ต้องไกล ไกลจากเธอ