จะนานแสนนาน
ก็บานไม่รู้โรย
แต่ไหนแต่ไรมา
มีกันและกันไม่ห่างหาย
ถนนเมื่อวันวาน
ราวกับโรยด้วยดอกไม้
มีดวงตะวัน
เหมือนเป็นผ้าห่ม
เรายังมีสายลมอุ่นสบาย
มีเธออยู่เคียงฉัน
ทุกวันช่างสดใส
สัมพันธ์ที่บาน
ดั่งดอกไม้ไม่รู้โรยราสักที
บัดนี้ก็นานวัน
เธอก็ยังอยู่ตรงนี้
จะร้ายจะเป็นไง
เธอก็ยังไม่หน่ายหนี
ใจเรามีรักที่ยังหวานชื่น
มันคงจะยั่งยืนอยู่อย่างนี้
