บ้านเอ๋ยบ้านเช่า
ไม่ใช่บ้านเรา
เราก็รักบ้านนี้หนักหนา
แต่พรุ่งนี้ มีกรรมต้องจำใจลา
คนอื่นเขามา
ซื้อแล้วราคาหลักล้าน.
บ้านเอ๋ยบ้านเช่า
ไม่ใช่บ้านเรา
เราก็ถือที่นี่เป็นบ้าน
เคยหลับนอน
เคยอาบน้ำและเคยทำงาน.
เคยทำอาหาร
เลี้ยงเพื่อนที่มาเยือนเรา.
เก็บข้าวของไปใจแสนขมขื่น
เป็นบ้านคนอื่น
เราต้องคืนให้เขา
แล้วกี่ปี จะมีบ้านเป็นของเรา
นี่คือเรื่องเศร้า
ของคนเช่าบ้าน