มีเมฆปุยมากมาย
ว่ายอยู่บนฟ้า
แปลงรูป
แปลงหน้าตาไปได้ร้อยพัน
คอยเล่นกล
ให้คนจินตนาการ
ไปตามนึกฝัน
ปรุงเรื่องเป็นนิทาน
เล่าสู่กันฟัง
มีเมฆปุยก้อนหนึ่ง
ที่สุดปลายฟ้า
งามเหมือนเทพธิดา
สวยไปทุกอย่าง
แต่ดูเหมือนจะไกลเหลือเกิน
เกินกว่าที่ใจจะไปนึกหวัง
คงไม่มีหนทางไปสู่ความจริง
แค่เพียงความฝัน
ละเมอ ละเมอ
พร่ำเพ้อไปทุกสิ่ง
