ต้องเจ็บต้องช้ำกับเธอ
เมื่อใจของเธอไม่เป็นอย่างเคย
จากคนที่เคยเหลียวแล
ก็กลายเป็นเฉยเมย
เหมือนไม่เคยรักกัน
ไม่อยากต้องจมน้ำตา
แต่คำว่าลาก็เกินพูดมัน
รู้ดีฉันต้องเสียใจ
ถ้ายังจะคบกัน
แต่ฉันเจียนตายถ้าไม่เหลือเธอ
ก็เป็นผู้หญิงขี้ขลาด
หวาดกลัวใจสลาย
ฉันไม่กล้าอยู่เดียวดาย
ไม่กล้ารับมัน
ก็เป็นผู้หญิงขี้ขลาด
ที่ไม่อาจบอกให้ร้างลากัน
เพราะคบกันไปวันวัน
ยังไม่ทรมานเท่าเสียเธอ