วัยของเราต่างยังเยาว์ครั้งนั้น ครั้งวันเก่า
วันที่เรากับดวงใจน้อยน้อย ฝันลอยไปไกล
สุขจนลืมคืนและวัน กับความฝันเรานั้นให้เวลา
ความฝันพา พาให้ใจนั้นได้เปรมปรีด์
เคยฝันไปอยากจะเป็นท้องฟ้า ที่กว้างใหญ่
บางครั้งใจอยากจะเป็นนกน้อย แล้วลอยบินไป
อยากจะไปไกลแสนไกล สิ่งที่ใจเรานั้นต้องการเป็น
เพียงฝันไป เป็นเรื่องใดฝันได้ทันที
แต่ในวันนี้ ไม่มี..โอกาสฝันอย่างเคย
ชีวิตต้องเดินอยู่บนความจริง ความฝันจึงเริ่มจาง