ขอฝากหัวใจไว้กับแม่โขง
ด้วยใจซื่อตรงของลูกผู้ชาย
ที่รักศักดิ์ศรี
น้ำเชี่ยวรินไหลชวนมอง
หล่อเลี้ยงประคองชีวี
สุขใจอย่างนี้ เรื่อยไป
แม่ห่างร้างไกลหัวใจมั่นคง
ยังลืมไม่ลงคิดถึงจังเลย
ไม่เคยเว้นวาย
ได้กลับมายืน ณ ริมฝั่ง
ทุกครั้งก็ยังชื่นใจ
เหมือนยืนอยู่ในแดนสวรรค์
โอ้ แม่โขงเชื่อมโยงหัวใจ
สองฝั่งไม่ใช่อื่นไกล
ต่างร่วมสายเลือดเดียวกัน
แว่วบทเพลง
ดอกคูนพลิ้วผ่าน
ก้องกังวาน หวานอยู่ชั่วนาตาปี