มองสุดขอบฟ้า อยากจะรู้ว่าที่เธออยู่
ข้างบนตรงนั้น ที่ไกลแสนไกล
ฉันบอกตัวเอง ยังคิดถึงและเฝ้ารอแต่เธอ
แม้ไม่อาจเจอ แต่ยังนึกถึงวันที่เราอยู่ด้วยกัน
เป็นดั่งแสงและเงา แต่วันนี้ มันเงียบเหงา
ฉันยังคงอยู่ที่เดิม
ไม่อาจฝืนโชคชะตา ดั่งดวงดาวเป็นสายธารมากั้น
แต่หมู่นกน้อยที่เข้าใจฉัน
ให้ปีกเป็นร้อยกลายเป็นสะพาน เดินไปตรงนั้น
ตรงที่เธอยืนรอฉัน ในวันนี้แค่ปีละครั้ง
